Skąd Rzymianie brali drewno do oblężenia Masady

glvf-egcu-dtrx-dzqn-srih-jcjpNowe badania przeprowadzone przez badaczy z Uniwersytetu w Hajfie wykazały, że drewno użyte przez Rzymian podczas oblężenia Masady w 73 roku prawdopodobnie zostało przetransportowane z daleka.

Naukowcy objęli badaniami okres od II wieku p.n.e. do upadku Masady podczas powstania żydowskiego (66-73 n.e.) i stwierdzili, że w tym okresie okolice już od dawna były jałowe i niemal bezdrzewne. Przeczy to uznawanemu wcześniej poglądowi, jakoby przed dwoma tysiącami lat Pustynia Judzka była bardziej żyzna, a panujący tam klimat wilgotny.

Niegdyś lesiste doliny i okoliczne wzgórza wokół Masady przez stulecia były silnie eksploatowane, a drewno wykorzystywano do codziennego użytku w budownictwie, na opał i do gotowania. Wskutek tego, w I wieku w okolicy niemal nie było drzew. Zarówno mieszkańcy, a potem obrońcy twierdzy, jak i zdobywający ją Rzymianie musieli transportować drewno z bardziej wilgotnych rejonów Judei. Źródła historyczne wskazują, że podczas oblężenia obie strony korzystały z drewnianych konstrukcji, np. tarana i barykady.

Masada była twierdzą zbudowaną w czasach machabejskich na naturalnym płaskowyżu na Pustyni Judzkiej, w pobliżu Morza Martwego. Została udoskonalona i przebudowana przez Heroda Wielkiego. Podczas pierwszego powstania żydowskiego została zajęta przez zelotów i stanowiła ostatni punkt oporu powstańców. W 73 roku jej zdobycie przez Rzymian pod wodzą Flawiusza Silwy zakończyło nieudaną rebelię. Obecnie ruiny Masady stanowią atrakcję turystyczną, a jej teren został w XX wieku dokładnie przebadany archeologicznie.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Archeologia, Izrael i oznaczony tagami , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.