W Szilo znaleziono kamienny ołtarz używany w czasach Świątyni

oltarz SzilohTakiego znaleziska nikt się nie spodziewał akurat na terenie Szilo, pierwszej duchowej stolicy Izraela.

W zeszłym miesiącu odkryto tam dowód, że to miasto mogło być nadal centrum religijnym jeszcze po przeniesieniu stamtąd Przybytku, a nawet po wybudowaniu Świątyni w Jerozolimie.

Dowodem tym jest kamienny ołtarz, który odkopano w pobliżu południowego krańca Szilo. Archeolodzy datują znalezisko na epokę żelaza, czyli w Izraelu na czas istnienia Pierwszej Świątyni.

Podobne ołtarze z tamtego okresu odkryto również w Beer Szebie i niedaleko Arad na południu oraz w Tel Dan i w pobliżu Szilo na północy. Wiadomo, że istniały tam centra odstępczego kultu, konkurujące z monoteistyczną religią i ze Świątynią w Jerozolimie.

Jednak ołtarz z Szilo szczególnie zaskakuje. Uczeni wnioskują, że w jakiś czas po zburzeniu Szilo przez Filistynów, niektórzy Izraelici powrócili do miasta i stworzyli bałwochwalcze miejsce kultu dokładnie tam, gdzie wcześniej przez kilkaset lat stał Przybytek i przechowywana w nim Arka Przymierza.

sziloTel Szilo, starożytne stanowisko położone w Dystrykcie Judei i Samarii, jest od kilku sezonów miejscem bardzo intensywnych prac prowadzonych przez izraelskich archeologów. Są to największe wykopaliska na terenach zarządzanych przez palestyńską administrację.

Na ostatnie odkrycie archeolodzy natknęli się podczas odkopywania budowli z czasów bizantyjskich. Ołtarz wbudowany był w mur z tego późniejszego okresu, lecz uczeni są pewni, że służył on do ceremonii religijnych zanim użyto go jako budulca. Wskazują na to kształt oraz charakterystyczne żłobienia w kamieniu.

Sam ołtarz mierzy 60 na 60 cm w podstawie, a wysoki jest na 40 cm.

Avital Faleh, administrator stanowiska, sądzi, że znalezisko może pomóc rozwiązać jedną z najważniejszych zagadek Szilo, czyli wyjaśnić, w którym dokładnie miejscu na terenie starożytnego miasta ustawiony był Przybytek.

Obecnie rywalizują ze sobą dwie sprzeczne teorie co do tej lokalizacji. Jedna umiejscawia Namiot po północnej stronie miasta, druga po stronie południowej. Obie teorie mają swoich zwolenników i wspierające je znaleziska.

Kamienny ołtarz, którego Bizantyjczycy użyli jako budulca, został znaleziony w pobliżu krańca południowego. Uczeni sądzą, że pierwotnie jednak był usytuowany w tym samym miejscu, gdzie wcześniej stał Przybytek.

Faleh uważa za bardziej prawdopodobne, iż Bizantyjczycy przeciągnęli ciężki kamień z pobliskiej południowej okolicy, niż z odległego o kilkaset metrów drugiego, północnego krańca miasta.

Odkrycie z Szilo jest też pierwszym świadectwem tego, że Izraelici w okresie odstępstwa od monoteizmu (po śmierci Salomona i rozpadzie Zjednoczonego Królestwa) praktykowali kult w tym samym miejscu, gdzie wcześniej oddawano cześć w sposób zgodny z nakazami Prawa Mojżeszowego.

Przybytek, czyli namiot pełniący rolę pierwszej świątyni Jahwe, został skonstruowany na początku 40-letniej wędrówki Izraela z Egiptu przez pustynię Synaj. Po podboju Kanaanu w czasach Jozuego, wybrano Szilo na miejsce, w którym ustawiono Przybytek i przechowywano Arkę Przymierza (Jozuego 18:1). Tam również zwoływane były zgromadzenia narodu. Szilo pełniło tę rolę przez cały okres sędziów.

Po klęsce Izraelitów pod Eben-Ezer, gdy Filistyni przejęli Arkę Przymierza (i jak wskazują wykopaliska ze stycznia br. również zniszczyli miasto), święty Namiot zostaje przeniesiony w inne miejsce. Z czasem zastępuje go świątynia w Jerozolimie zbudowana przez Salomona.

Praktykowanie kultu, w tym składanie ofiar, w innych miejscach niż jedyna oficjalna świątynia było zabronione przez Prawo Mojżeszowe (Powt. Prawa 12:4-7).

Warto też przypomnieć, że w lipcu tego roku archeolodzy odnaleźli w Szilo ślady po otworach w ziemi, gdzie – jak uważają – mogły być wkopane belki, na których stał Przybytek. Ślady te zostały znalezione w północnej części miasta, więc potwierdzałyby przeciwstawną, północną teorię umiejscowienia Namiotu. Z drugiej strony, w południowo-zachodnim fragmencie murów odnaleziono pozostałości bramy miejskiej, co wspierałoby teorię południowej lokalizacji.

Na podstawie Jewish Press i Arutz Sheva (ang).

Co ciekawe, jak podaje Marceli Godlewski w swojej Archeologii biblijnej (Warszawa, 1899), ruiny Szilo badał w IV wieku Hieronim ze Strydonu (tłumacz Wulgaty), który „znalazł tam zaledwie fundament ołtarza”.

szilo

Ruiny Szilo (ryc. z M. Godlewski „Archeologia biblijna”, 1899-1903)

Czytaj poprzednie doniesienia z wykopalisk w Szilo:

Zobacz też na temat odkrycia innych śladów odstępczego kultu:

Ten wpis został opublikowany w kategorii Archeologia, Biblia, Izrael i oznaczony tagami , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.